Eit eksperiment: Denne sida er omsett automatisk frå bokmålsutgåva og kan innehalde feil. MishMash vil prøve ut ny teknologi i det opne — teste, avdekkje problem og rette dei, både i våre eigne og i underliggjande system. Det er ein del av MishMash-DNA-et. Slik blir nynorsksidene laga.

Forskarutdanning

Å utdanne folk er halve grunnen til at eit senter som dette finst. MishMash utdannar doktorgrads- og postdoktorstipendiatar, studentar og fagfolk som for lengst er ferdige med studiane.

Doktorgradsstipendiatar

Kvar akademiske partnarinstitusjon i senteret har minst éin doktorgradsstipendiat knyte til MishMash, og fleire har meir enn éin. Dei arbeider inne i ein arbeidspakke, men høyre til heile nettverket, og det er nettopp poenget: ein stipendiat i musikkteknologi og ein stipendiat i rettsvitskap møter spørsmål dei ikkje ville møtt heime.

Stipendiatane deltek i alle aktivitetane i senteret, og senteret sine eigne kurs er laga med dei for auge.

Mikrokurs

Kvart symposium har mikrokurs som gir studiepoeng, om bestemde metodar og tema, halde av folk i nettverket. Dei er først og fremst for doktorgradsstipendiatar, og har opne for vidarekomne studentar, postdoktorar og andre som vil ha konsentrert innføring i ein metode.

Sidan symposia går på omgang mellom institusjonane, flyttar kursa seg òg, og ein stipendiat treng ikkje vere ved eit stort universitet for å nå dei.

Studentar

Hundrevis av studentar ved partnarinstitusjonane er involverte i MishMash gjennom emne, prosjekt og oppgåver. Studentane blir behandla som deltakarar i arbeidet og ikkje som publikum: dei ser verktøya med friske auge, dei er ofte dei første som ta i bruk det senteret lagar, og dei ber både den tekniske kunnskapen og dei kritiske spørsmåla ut i arbeidslivet.

Laben og dei alternative grensesnitta på mishmash.no/ui/ er laga av studentar, i full openheit.

Livslang læring

Ikkje alle som treng å forstå kreativ KI, er ved eit universitet. Senteret held verkstader for kunstnarar, lærarar og teknologar, mange av dei saman med lokale organisasjonar som allereie kjenner desse miljøa. Samlingane er praktiske: folk prøver samskapende verktøy i staden for å høyre om dei, og det er den einaste måten å unngå at det går ein generasjon før folk faktisk kan bruke KI.

Etter MishMash

Ambisjonen er å søkje om ein nasjonal forskarskule på feltet, slik at utdanninga lever vidare etter senteret. Inntil vidare er det symposia og mikrokursa som gjer jobben.

Ledige stillingar står på sidan om ledige stillingar.